Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kleine Barbara, het teedere kindje, was hem spoedig gevolgd. Ook Lienhard's zusje, de kleine Toni, ging heen. Alleen de sterke kleine Johannes, Erich Heininger's zoontje, scheen zich aan het klimaat en de omgeving te gewennen. Zou hij eens In de voetsporen van zijn voorvaderen treden en zelfs hier In het Noorden opbouwend werk verrichten?

Wat Dorothea Heininger met haar zoon en haar schoondochter deden, was bijna bovenmenschelijk. Het leven der kinderen hing ervan af, dat zij tenminste zooveel levensmiddelen ontvingen, als voor een volle arbeidsprestatie was vastgesteld. Maar hoe dikwijls werd ook die hoeveelheid verminderd. Hoe dikwijls werd plotseling weken lang het rantsoen van slecht brood met de helft verminderd! En hoe vaak was dat nog bijna ongenietbaar! En ook de kleeren, die zij hadden meegenomen, en waarvan hun nog menig stuk ontstolen was, begonnen kapot te gaan. Hoe snel ging dat bij het zware werk In het boschl Maar niets kon vernieuwd worden.

Waar zouden zij In de toekomst iets kunnen krijgen, om hun

naaktheid te bedekken en zich voor de koude te beschermen?

Dit vroeg men zich dikwijls af. Maar er was geen antwoord

„Hier ts het geduld en het geloof der heiligen."

Wat dit geduld en dit geloof beteekenen, dat leert men In het ballingenkamp van het Russische oerwoud.

Do voorspelling van hun ouden voorzaat Fürchtegott Graumann -was in vervulling gegaan: het kruis drukte op de schouders van zijn nageslacht. Zoo groot was het, dat het van de Zwarte Zee en den Kaukasus reikte tot het verste strand in het Noorden van het reusachtige Russische rijk. En het drukte zwaar op hen, die het droegen, zoo zwaar, dat zij meenden, dat het hen geheel moest dooddrukken en tot stof verbrijzelen.

Maar daar geschiedde ook dat andere, dat Fürchtegott Graumann gezien had. Zij, die zich onder het kruis bevonden, strekten de banden uit en klemden zich aan het kruis vast. Toen verdween do duisternis, en de druk van het kruis. Het werd licht, zoo licht, dat het donkere Rusland erdoor verhelderd werd, ja, dat zijn schijn uitstraalde In de geheele wereld.

En uit het bloed en de klachten van hen, die onder het kruis stonden, ontstond een stroom, waaruit leven sproot, waar ook zijn wateren heenvloeiden.

Zoo zal de dienst der vromen, die uittrokken om God's Koninkrijk te zoeken, onder het kruis toch nog volbracht worden.

In het teeken des kruises is eens het heidendom der oude wereld overwonnen. Het kruis zal ook den aanval van Satan In Rusland overwinnen.

Sluiten