Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarvan de strekking in een vorige radiotoespraak werd besproken en wij verklaren plechtig niet té zullen rttsten voordat de gruwelijkste'geloofsvervolgingen, die de wereld ooit aanschouwde, een einde zullen hebben genomen.

Al schrijvende kwam ik echter dezer dagen tot de ontdekking, dat ik onmogelijk mijn onderwerp — zooals het door mij nlhh vier weken geleden werd geformuleerd en ter plaatse, waar hét behóórt, moest békend worden gemaakt — in deze radiotoespraak kon behandel len gelijk het betaamt. Er waren te veel dingen, die gezegd moesten worden en die géén uitstel konden lijden.

Zoo heb ik ook nog voor mij liggen hoogst belangrijke brieven aft Finland, uit Denemarken eh elders,'die alleszins verdienen weréldkundig te wórdén gemaakt eri dan ook feitelijk voor dit half-unrtje bestemd warén. Ik zal ze echter latén drukken en, evenals bij vorige gelegenheden, gratis toezenden gelijk met deze foespraak aan wie een desbetreffend schriftelijk verzoek bij mij indient.

Nu alleen nog de indrukken v»11 Niels Bukk, een Deen, die met zijn gymnasten ook Rusland bezocht. Zijn mededeelingen bewijzen, dat zelfs een oppervlakkige toeschouwer, mits hij zien triL op z'n reis door Qps$_F.uroPa van de tragische werkelijkheid toch wel iets bespeurt. ' Hij deelt het volgende aan een Kopenhaagsch blad mede: „Wij waren eerst in Rusland. Ik zag daar" veel, dat mij zeer interésseerde, maar het meeste waren teleÜTstêflingen. Ik heb vérstand van landbouw en had verwacht, dat ait land sterk vooruitgegaan was. Het heeft dit niet gedaan. Integendeel, de Russen wilden mij niet gaarné hun nieuwe methoden toonen, maar ik verlangde dit.

Zij hebben dorpen sainengelegd en een gemeenschappelijk bedrijf is ingevoerd; maar dit is slecht en ondeugdelijk. Ik zag bij diezelfdf gelegenheid, dat al hun ander gemeenschappelijk bedrijf iets treurigs is.

Sluiten