Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Welnu men luistere.

W. W. Antonow was vroeger Tscheka-commissaris, stond dus in dienst van de bolsjewiki, heeft achter de coulissen gekeken en weet ons- uit zijn rijke ervaringen een massa gegevens te verschaffen. Met J. Stemberg is het evenzoo. Deze was Volkscommissaris van Justitie, een der medewerkers van Lenin, zat met hem aan tafel en heeft in zijn vorig boek: „Als ich Volkskommissar war" ons uitvoerig over zijn arbeid en strijd ingelicht. Ontegenzeggelijk twee personen, die op de hoogte zijn en — wat Steinberg betreft —- onvervalscht socialist. Welnu het eerst geef ik het woord aan Antonow.

I. Dsiershinski era zijn arbeid.

Felix Edmundowitsch Dsierschinski was de naam van den verschrikkelijken mensch onder wiens regiem Rusland in de dagen van het oorlogs-communisme in een massa-kerkhof veranderde. Een fanaticus, die er zelfs nie< voor terug schrikken zou, zijn eigen vader en moeder een kogel door het hoofd te jagen, indien zij — hoe dan ook — zich tegen de dictatuur van de partij zouden verzetten. Herhaaldelijk — in zoowel als buiten dienst — heb ik met hem gesproken. Maar nu nog krijg ïk een „Unheimlich" gevoel, wanneer ik denk aan zijn doordringenden blik en zijn gruwelijkheid. Daar deze mensch een buitengewone rol gespeeld heeft in de handhaving der bolsjewistische dictatuur en zijn naam voor het nageslacht onvergetelijk zal zijn, lijkt het me goed wat meer over zijn persoonlijkheid te zeggen. D. was de zoon van een Poolschen grondbezitter. Van middelbare lengte met een blonde baard, doordringende oogen en vooruitstekende kaken was hij een verschijning, zooals er bij honderden zijn in Moscou; naar 't uiterlijk gezien een typische doorsnee-mensch en in 't geheel geen groote uit de revolutie. Wie kan de ziel van dezen verschrikkelijken mensch doorgronden, die uiterlijk een onvermoeid arbeider was en toch met een zielerust die an-

Sluiten