Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lingen, onvereenigbaar voor onze Westersche logica — hoewel bij ons een André Gido en zijn bewonderaars zich er door laten betooveren als door een verheven aesthetisch onderwerp — kunnen zonder twijfel verklaren de hartstocht om te verwoesten, die in sommige oogenblikken eigen is aan Bolsjewistische onstuimigheid.

Maar deze verklaring is niet voldoende, omdat zij ingegeven wordt door de voorbijgaande vormen der Russische gevoeligheid, dus niet in staat is rekenschap te geven van de wereldbeteekenis van de communistische neigingen ook bovendien omdat ze beperkt is tot negatieve, toevallige gezichtspunten, terwijl het een beweging betreft, die zich overigens beslist als constructief (opbouwend) openbaart.

Men kan deze reusachtige poging om een beschaving te scheppen niet herleiden tot sadisme (wreede wellust). De revolutie, die Lenin predikte, is niet slechts en uitsluitend een wraakoefening van slaven, noch een van bovenaf toestaan, dat de laagste instincten zouden mogen ontketend worden. Ze is een sociale ideeën-leer, een religieus geloof aan positieve eischen, aan een universeel doel. Om dat te begrijpen, moet men zich herinneren, dat zij is en wil zijn een strenge toepassing van de Marxistische filosofie.

Wat is toch eigenlijk Marxisme?

Laat ons in 't voorbijgaan opmerken, dat het geen product is van de Russische gedachte, maar wel een Westersch systeem, en zooals Jean Richard Bloch het heeft geteekend, „een buitengewone combinatie van Joodsch messianisme,

Sluiten