Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hulp tegen den werkgever bij de organen van den Staat en vooral voor de rechters.

Het regime van den gedwongen arbeid bewerkt daarentegen een enorme mobilisatie der arbeidersmassa's, terwijl men geen enkele vrijheid aan het individu laat. De wettelijke regelingen dezer materie is gepubliceerd door de Internationale Entente tegen de Ille Internationale.

Men moet niet vergeten, dat de werkgever de Staat is. Welnu, de Staat heeft de arbeiderssyndicaten in zijn macht, de hoogere organen stjn immers voor 100 % aanhangers van de communistische partij. Het zijn juist deze organen, die het recht hebben ih naam der arbeiders contracten te sluiten, die zelfs niet het recht van veto hebben.

Het is dus, in laatste instantie, de patroon, dat is dan de Staat, die eenzijdig en zonder verhaal den loonstandaard en de arbeidsvoorwaarden vaststelt.

Zoo is dus de gedwongen arbeid en het wettelijk regime in Sovjet-Rusland. Maar, zal men vragen, heeft de arbeider, hoewel beroofd van iedere vrijheid, tenminste nog een beetje verstand? Laat mij volstaan met twee recente documenten aan te halen: „Het leven der arbeiders in Sovjet-Rusland" en „Het lot der arbeiders in Sovjet-Rusland" (Katholisches Tat-verlag, Köln (Rh). De Bolsjewistische pers zelf bevat geregeld onthullende berichten. Laat ons kort zeggen, dat de arbeidsvoorwaarden beklagenswaardig zijn. Het voedsel, door de fabriekskeukens aan den arbeider verschaft, is meestal oneetbaar, en zijn mager loon is niet voldoende om kleeren te koopen in de „magazijnen van den Staat met vrije prijzen", die alleen bestaan voor de vreemdelingen en die pas ook opengesteld zijn voor inlandsche bevolking. Deze vrije prijzen, wel is waar lager dan de prijzen op de vrije markt, zijn nog buitengewoon hoog. De woningtoestanden zijn over 't algemeen ellendig en men hoort overal klachten over de onge-

Sluiten