Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het Tsaristisch bewind heeft altijd gepoogd den toestand van den boer te verbeteren door de ontwikkeling van den bóeren-eigendom te bevorderen en de verbetering der cultuur-methodes te propageeren. De steun van den Staat ten gunste van den boerenstand strekte zich uit over alle terreinen en zorgde door een bewonderenswaardige organisatie voor landbouwcrediet

Men kent het systeem van de „Mir" een landbouw-gemeenschap die den grond bezit en ze geregeld onder de leden verdeelt. De hervorming van den grooten Russischen staatsman Stolypin had tot doel de geleidelijke verdwijning van de Mir ten voordeele van het particuliere boérenlandbezit. Krachtens een oukase van Nov. 1906 was ieder gezinshoofd, lid van de „Mir", gerechtigd de gronden, die hij in gebruik had, in vollen eigendom op te eischen. De gevolgen bleven niet uit en op 1 Jan. 1916 telde men bijna 6 miljoen boeren, die stappen gedaan hadden om uit de „Mir" uit te gaan. Het is niet twijfelachtig, dat als deze pogingen waren voortgezet, zij geleid zouden hebben tot een aanzienlijke verbetering van den socialen toestand van den Russischen boer.

Maar de Revolutie is gekomen met haar in het tijdperk van „leuzen", om 't zoo te noemen, de kreet „het land aan de boeren". De boer heeft heel naïef geloofd, dat men hem in de mogelijkheid stelde om zijn verlangen om grondbezitter te worden te verwezenlijken door minder drukkende en meer soepele middelen dan vroeger.

Zoo bedoelde het communisme het echter niet Het deed een eersten stap tot collectiveering van den landbouw: de boer moest niets behouden dan het strikt noodzakelijke voor zijn levensonderhoud, het andere moest naar de magazijnen van den Staat gaan. De tegenstand was algemeen. Nu eens mak dan weer heftig, maar altijd verbitterd. De beroofde boer weigerde producten te verbouwen. Zijn ellende werd ver-

Sluiten