Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een „burgerlijke dwaasheid" geacht, wij erkennen volmondig dat er zeer nobele motieven zijn te ontdekken bij een groot aantal verdedigers van een levens- en wereldbeschouwing, die wij verderfelijk achten, en dat vooral de jeugd in onze Westersche landen door die ideeële zijde van zulk een schrikkelijke dwaalleer wordt aangetrokken.

„Het Communisme, schreef kort geleden een bekend jeugdleider, is feitelijk een religie.. De grondslag van dat alles is de hoop, de zekerheid, dat men bezig is zelf een aardsch paradijs te scheppen. Het loont de moeite honger te lijden en pijn te doorstaan voor de verwezenlijking yan dat ideaal.1)

Maar komt men het doel in den weg van het Marxisme eenigszins naderbij? Is er waarlijk eenige vooruitgang, eenige verbetering te bespeuren, daar waar Moskou den schepter zwaait?

Op die vraag zouden wij hedenavond, heel kort, het antwoord willen geven.

En dat antwoord luidt beslist ontkennend.

Vooreerst een opmerking, die aan niemands aandacht kan ontgaan, n.1. deze, dat tot op heden nergens elders dan in Sowjet-Rusland het Marxisme zich vrij heeft kunnen ontplooien; en dat alleen het brute geweld, de onverzoenlijke dictatuur, dat stelsel ingang kon doen vinden. Het was een voortdurende worsteling tuschen een volk, dat snakte naar vrijheid van beweging, en de' beginselvaste leiders, die, om de leiding niet geheel aan hun handen te zien ontglippen, zich toch telkens tot retireeren en laveeren genoodzaakt zagen.

De eerste proefneming, die met de OctoberRevolutie een aanvang nam, werd ingeluid door een reeks decreten, waarvan Lenin de grootste verwachtingen had. Het eigendomsrecht werd afgeschaft, algemeene arbeidsdwang afgekondigd, en in de plaats van den vrijen handel een-

s) Visser 't Hooft: Les étudiants en quête d'une foL Le Semeur Nos Fils, p. 261.

Sluiten