Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een krachtige opleving te doen zien, gaf zij ons een voortdurenden crisistoestand te aanschouwen. Nergens werd de productie verhoogd; alleen de oorlogsindustrieën floreerden, om begrijpelijke redenen. Het spoorwezen, dat sinds 1914 niet verbeterd was, bleek in alle opzichten onvoldoende om het land van het noodige te voorzien en den arbeid mogelijk te maken. Overal verslechterden de toestanden, overal daalde het levenspeil der bevolking, en ondanks de leening van 80 milliard voor de verwezenlijking van het vijfjarenplan bestemd, zag de Regeering zich verplicht, om haar toevlucht tot inflatie te nemen. Met dit gevolg, dat het Sowjet-geld steeds dieper en dieper wegzonk en wegzinkt

Maar vooral voor den landbouw was de vernieuwde campagne noodlottig. De maatregelen van Moskou, die het gemunt hadden op de zelfstandigheid van den boer, stuitten allerwegen op denzelfden onwil en hetzelfde verzet als vroeger. Doch ditmaal waren de Bolsjewieken vast besloten niet te wijken, zooals Lenin in 1921, en voor goed aan alle vrijheid op het platteland een einde te maken.

Er ontstond in 1931—'32 een ware land-i bouw-revolutie; niet alleen nam men de gronden in beslag om ze aan de collectieve organisaties te geven maar men wilde, dat deze den landbouw in 't groot zouden gaan beoefenen, om de vrije boeren om te vormen in landbouwarbeiders. De landbouwers verloren toen alle persoonlijk belang bij hun arbeid; zij staakten hun oppositie niet, zelfs in de „Kolkhosen" zetten ze den tegenstand tegen de requisities voort.

De „Sovkhosen", de reusachtige domeinen van den Staat, leverden ook weinig voordeel op, uit gebrek aan bekwame deskundigen en omdat nóch de directeuren, nóch het personeel belang haddien bij goed werken. Kortomj de socialisatie van den landbouw, onder_ het bestuur van een centrale bureaucratie, werd een onbetwistbaar échiec. Schaarschte begon te

Sluiten