Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heen, maak een kinderhart blij, zie de dagen snellen heen. O, we hoorden ook van een hulpcomité, o doe toch een goed woordje voor ons. O, help ons toch. We zullen hier vast sterven, erbarm U onzer. Op mijn knieën zou ik tot TT komen, als dat mogelijk was, om wat eten te halen. Dit is nog maar een klein stukje gezien van den toestand, waarin we dagelijks verkeeren. Maar ik wil op God vertrouwen, en U nogmaals smeeken, laat ons toch niet tevergeefs weenen, nog een kleine poos en dan zijn we er niet meer. Ik meld U hierbij nog een adres. Alleen door Torgsin in N. kan men voor verschillend buitenlandsch geld producten, grutten en maïsmeel krijgen, in couverten geen geld versturen, dat wordt gestolen en gaat verloren. Ons slechts toevertrouwend aan den Heer, teekenen we:

Uw dienstwillige broeder en zuster ",

Noord-Kaukasus.

Dikwijls zijn de gezinnen niet meer bij elkaar vader zit in de gevangenis, of is verbannen, moeder moet in het Kollectief werken, en de kinderen komen op den weg om of vluchten naar de hoofdstad.

Op 't oogenblik zijn er ongeveer 60.000 Duitschers in de concentratieplaatsen van Siberië en Noord-Rusland. De gezinnen die geen verzorgers meer hebben zijn bloot gesteld aan honger en dood.

Menschenwoorden zijn te zwak om ook maar bij benadering de vreeselijke nood en ellende uit te drukken, die in deze ééne uitroep ligt opgesloten: „Wij verhongeren!" Het is ons bloed, dat in Rusland's steppen met den dood vecht. Nergens ter wereld is zoo'n reusachtige nood, zoo'n onbarmhartigen strijd met den dood als in Rusland.

Sluiten