Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andere snoeperij oppeuzelen, zooals in de straten der steden van Europa en Amerika. Al wat ge in Rusland zien kunt, is: menschen, die ter sluiks een stuk brood inslikken; en ge krijgt den indruk, dat deze uitgehongerde, uitgeputte menschen den grootsten haast hebben bij het eten, om het op te hebben vóór zij thuis komen, daar zij anders hun korst met de andere huisgenqoten zouden moeten deelen. Dit schouwspel ziet ge alle dagen, in alle steden, op het gansche Russische grondgebied.

Zoodra wij dat opgemerkt hadden, zeiden we tot onszelf: „Neen, zonder twijfel, de zaken gaan slecht in dit land."

Trouwens, er is gebrek aan alles. Zelfs in de hoofdstad en in de grootste steden is het dikwijls onmogelijk een liter petroleum te krijgen. Dit vreesehjke gebrek aan alle mogelijke dingen wordt veroorzaakt doordat alle middelen van vervoer gebruikt worden voor de korentransporten. Kunt gij begrijpen, hoe pijnlijk dit voortdurend gebrek aan de allernoodzakelijkste dingen is? Wat met name de petroleum betreft, het is bekend, dat in Rusland bijna iedereen op petroleum kookt en geen petroleum beteekent eenvoudig: geen warm eten. Men is vaak genoodzaakt kleine stukjes hout te verzamelen, waarvan men een brandstapeltje maakt, om warm eten te krijgen.

En wederom hebben wij tot elkaar gezegd: „Het gaat slecht in dit land."

Eten, eten! Alles draait in Rusland om dat probleem. Allen in dat land zijn zwijgzaam, norsch; men krijgt den indruk, dat men niemand kan vertrouwen; en toch men behoeft iemand maar het allergeringste van zijn maaltijd aan te bieden om hem onmiddellijk mededeelzaam en toegankelijk voor zich te maken.

Toen wij ons rekenschap gaven van deze houding, konden wij niet nalaten te denken: „Wat 'n toestanden toch, dat de eerste de beste dien ge wat eten geeft, zich dadelijk bereid toont, om u alles te zeggen! Hier speelt zich een drama af.

Het gansche land werkt onverpoosd en zonder staking. Ieder is opgenomen in het rader-

Sluiten