Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om zijn brood te verdienen, maar wordt ook uit zgn woning gezet en zijn kinderen van school verwijderd.

Naast de minimale werktaken, gebruikt men ook minimale loonstaten. Gevolg daarvan is, dat geen enkele arbeider, welke pogingen hij ook aanwendt, meer dan een middelmatig loon kan verdienen. Daar komt nog bij, dat hij alle mogelijke pogingen moet aanwenden om het aldus verdiende geld te krijgen. Iedere onderneming is verplicht zijn budget van uitgaven te houden binnen de grens van een bepaalde som die haar is toegezegd; nu gebeurt het dikwijls, dat men, na den aankoop van de eerstnoodige grondstoffen, de transportkosten enz. tot de ontdekking komt, dat het fonds, waaruit de loonen betaald moeten worden, gevoelig is aangesproken. Wat doet men dan? Men betaalt eenvoudig geen loonen uit.

En wat kan de Sovjet-arbeider dan nog krijgen voor het loon, dat hij met zooveel moeite verdient? Een bespottelijk kleine hoeveelheid in de ,,Toigsm',-winkels of op de vrije markt. Trouwens, „vrije markt" is een uitdrukking, die volstrekt niet aan de werkelijkheid beantwoordt. Verbeeld u enkele menschen, die een kan melk of wat eieren in hun handen houden en die aan de kijkers te koop aanbieden. Ziedaar de „vrije markt'*.

Wie wat kippen of twee varkens bezit, is een koelak en ten prooi aan allerlei vervolgingen.

De prijzen zijn eenvoudig verschrikkelijk, even goed op de vrije markt als in de „Torgsin", als men met papieren geld betaalt.

Arbeidersgezinnen kunnen het buiten dergelijke inkoopen niet stellen, want wat men in de coöperaties en in de arbeiders-restauraties ontvangt, is absoluut onvoldoende. En om dat te bemachtigen, moet men nog uren en uren in de rij staan. Als men een beetje laat is, is alles al op; men ontvangt niets meer. Geen kwestie van om in huis ook maar den minsten voorraad te hebben van de allernoodigste levensbehoeften.

En de afschuwelijke jacht naar levensmiddelen moet iederen dag opnieuw beginnen. De rijen

Sluiten