Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

putting ontdekt, die het onderscheidingsteeken zijn van alle arbeiders in de Sovjet-Unie. Wat de kleeding der roode soldaten betreft, niet alleen getuigen ze niet van eenige elegance, maar ze zijn zelfs verre van eenig welvaren.

Ellende, ellende en nog eens ellende! Wie deze ellende nog niet met eigen oogen gezien heeft, is absoluut niet in staat om er zich een juist beeld van te vormen.

Eens hadden we inkoopen gedaan in een Torgsin-magazijn. Daar wn' ons niet behoefden te bekrimpen, vormden de voorraden, die wij hadden gekocht een tamelijk groot pak. Men had evenwel geen pakpapier en geen bindtouw.

Papier is buitengewoon duur. Men kan dikwijls geen stukje vinden, om een kwitantie te schrijven. De Bolsjewieken zijn genoodzaakt geworden om de oplaag van hun dagbladen aanzienlijk te verminderen, zelfs van de meest belangrijke, zoodat het niet zeldzaam is rijen van menschen te zien staan, om een „Prawda" of een „Isvestia" te koopen.

Maar meer nog dan door het gebrek aan papier werden wij getroffen door den indruk dien de „ongelooflijke" hoeveelheid van onze inkoopen maakte. Het gaf werkelijk sensatie. We moesten de hulp van de politie inroepen, om ons te escorteeren, terwijl we met. onze voorraden levensmiddelen naar ons hotel terugkeerden.

Een ander incident heeft ons nog meer getroffen.

De Joodsche traditie wil, dat de overledenen worden begraven in een lijkwade van wit linnen. De onmogelijkheid om aan dezen ritus te gehoorzamen, is steeds door de Joden als de grootste ramp beschouwd. En toch waren we op onze reis getuigen van de verontwaardiging van een Joodsche vrouw, die met heftigheid protesteerde tegen het gebruik van een hjkwade bij de begrafenis van haar eigen moeder; zij eischte luidruchtig, dat het linnen haar teruggegeven zou worden, ze wilde het gebruiken om er kleeren voor haar kinderen van te maken. Alleen de allergrootste ellende kan in dit Israëlitische milieu de feiten verklaren, die

Sluiten