Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

barakken van Orthodoxen op Lutherschen kruipen, allen infecteerend. De barmhartige Samaritaan heeft ons geleerd, aan hen die onder de moordenaars vielen niet naar hun belijdenis te vragen; ook willen wij ons niet laten beschamen door de Mohammedanen, die zich ontfermden over de naar hun gebied verbannen Christenen. Tegenover de één lijn trekkende godloozen, sluiten zich in Rusland tot één front aaneen allen, die nog godsdienst hebben, hetzij Joden, Mohammedanen of Christenen. De gaven, die wij aan de noodlijdenden zenden, verkondigen hun: er zijn nog handen, die in liefde voor u bezig zijn en zich in geloovig gebed voor u te zamen leggen; gij behoeft niet te versagen!

Ten slotte zij nog opgemerkt, dat honderden tusschenpersonen vrijwillig hun diensten verleenen, bij de verzending der levensmiddelen. Elk pakje, dat in een verbanningskamp aankomt, is weer oorzaak van 5—6 nieuwe hulpaanvragen. Zoo groeit geregeld het aantal handen, dat zich naar ons uitstrekt. Gode zij dank, is ook altijd nog gegroeid het aantal van hen, die ons de handen vullen.

De Evangelisatie-arbeid.

Tot 1929 gelukte het nog Bijbels en catechismus-boekjes naar Rusland te zenden. Tot in 1931 bleef het mogelijk het zaad des Evangelies uit te strooien onder de duizenden vlotmannen, die op den machtigen Dunastroom hout uit Rusland naar Riga brachten. Nu kan dit alles niet meer gebeuren. Uit vrees voor „besmetting" staat Rusland het zijn burgers niet meer toe, de grenzen van het godlooze land te overschrijden.

Nu trekt onze Evangelisatie-arbeid zich samen in hoofdzaak in de grensgebieden tusschen Rusland en de Baltische landen, die eveneens door Russen worden bewoond. Wjj maken hierbij geen propaganda voor een bepaalde kerk. Wij willen alleen de Russische bevolking sterken door de kracht van het Evangelie, zoodat zij een beschutting zullen gaan vormen voor WestEuropa en een dam tegen den uit het Oosten dreigenden rooden vloed. Deze arbeid is zeer

Sluiten