Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lang duurt en dat een niet gering deel van den arbeidstijd verslindt.

Het toenemen van het afval gaf den bureaukraten aanleiding tot invoering van een systeem van straffen. Materiaalverlies werd van het loon afgetrokken. In plaats van den arbeider met gereedschap te helpen, drukt de bureaukraat met straffen op hem, waardoor hij hem in nog grootere moeilijkheden brengt Dikwijls krijgt de arbeider door het straf systeem 7, 15, 30 roebel voor twee weken. Welke stemming bij een dergelijken arbeider heerscht, behoeft men niet te melden.

Den geheelen dag spreken de arbeiders over het slechte eten of over gebrek aan eten. De gedachten over de voeding houden hen geheel bevangen. De uitdeelingen leveren zeer weinig: in den zomer gaven zij in de beste I/Ioskousche bedrijven — om van de provincie maar niet te spreken — 400 gr. boter per maand, soms 400 gr. suiker (of zoetigheden). En op de vrije markt koopt men voor een arbeidersloon niet veel. Waren er in 1930 niet genoeg waren voor het loon, thans is dikwijls (uitgezonderd hij tevensmiddelen) het omgekeerde het geval. Kleeding, zij het dan ook slechte, is thans aanwezig;. Zoo ontstaat een relatieve overproduktie, die men met kampagnes voor betere waren of zooals b.v. bij meubelen door de invoering van het afbetalingssysteem tracht tegen te gaan.

In de fabriekskeuken krijgt de arbeider eenmaal per dag middageten. Zelfs in de grootste en belangrijkste bedrijven. In de andere fabrieken krijgt hij dikwijls in plaats van middageten een stuk brood met een appel of een gedroogde visch. Doch ook daar, waar middageten is, is het slecht en geheel zonder vet Uit de eetzaal komen de arbeiders hongerig of onvoldoende gevoed terug. Als er groepsgewijze gegeten wordt vraagt de tweede groep, voor zij de eetzaal binnengaat „wat of er is". En als het eten erg slecht is, gaat dikwijls meer dan de helft der arbeiders in het geheel niet in de Stolowaja, doch geeft er de voorkeur aan hongerig te blijven en het geld te behouden, om

Sluiten