Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door een 21-jarigen jongen man, helaas ook een Duitscher; voor dezen dienst, dien hij hiermede den Sovjetstaat bewees, werd hij in de Communistische partij opgenomen.

We hebben toenmaals noch op geld, noch op tijd gezien, echter tevergeefsch. Mijn moeder liep van den eenen advocaat naar den anderen, helpen kon niemand. Ze waren allen in eene vereeniging opgenomen en van elkander afhankelijk. Men werd niet eens naar behooren ingelicht. Slechts één advocaat zeide kortaf dat er voor het geval van mijn vader niets gedaan kon worden, terwijl hij in zijn uiteenzetting desbetreffend, herhaaldelijk bij gunstige gelegenheid de woorden „Roode Terreur" gebruikte. Vijf maanden later werd ook hij gearresteerd en doodgeschoten.

Graanverschaffing en centraliseering van de landelijke bedrijven.

Nadat men uit elk dorp de vooraanstaande mannen tot straf en schrikaanjaging gearresteerd had, werd elke boerenhofstede, al naar draagkracht, belast met levering van bepaalde hoeveelheden granen van alle soort. De geringste overschotten, die de boer had, moesten ingeleverd worden, zij het dan ook slechts de overschotten.

„Wij gaan niet zoover, dat de boer voor eigen behoefte niet genoeg zou hebben," zoo schreven de bladen en zoo werd het ook verkondigd In alle vergaderingen. In werkelijkheid ging men zoover, dat speciaal de Duitsche kolonisten het opgevorderde graan onmogelijk konden leve-' ren, ook al gaven zij hun geheelen oogst. Wie' het opgevorderde niet gaf, of liever niet kon leveren, werd tot „kwaadwilligen tegenstander van den Sovjetstaat" gestempeld. Men voltrok 't „Plan do Dwora" d.w.z. men legde beslag op het geheele vermogen, de huisvader werd als contra-revolutionnair gevangen gezet en het gézin werd naakt uitgeschud op straat gezet. Niemand hangt met grooter liefde aan zijn bezit dan de Duitsche boer in de Oekraïne. De Duitsche koloniën waren werkelijk als oasen in de

Sluiten