Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of hij goud had Anderen kwetste men de vingers tot het bloed onder de nagels uitkwam. — De G.P.Oe schrikt voor geen middel terug.

In 't jaar 1932 kon men in Moskou in de Torgsin gaan, bijvoorbeeld 20 dollar in de kassa betalen, voor 5 dollar koopen en 15 dollar terug ontvangen. Voorzichtigheid is in ieder geval aanbevolen, want de G.P.Oe kan plotseling komen en de 15 dollar afnemen. Verder gebeurt er niets, men zet de betreffenden niet eens gevangen. Ook een middel, dat tot het doel leidt en beter te verdragen dan duimschroeven! Of de regeering zich daarmee compromitteert, zichzelf daarmee in 't aangezicht spuwt, speelt geen rol. Voor zulke gevallen bestaan in den Sovjet-Staat immers geen bepaalde wetten.

Terwijl de arbeidersvrouwen en kinderen slechts 400 gr. brood per dag kregen en bijgevolg honger leden, opende de regeering in December 1932 in Moskou zoogenaamde handels-broodwinkels. De ■ Sovjet-regeering is er altijd op uit, om in de groote steden voor de vreemdelingen de armoede en den honger van 't volk te verbergen. In Moskou werden 20 van zulke winkels geopend Er waren ook handelingen van den Staat, waarbij de Staat het brood tegen den marktprijs van 4 roebel per K.G. verkocht

De rijen voor deze broodwinkels namen soms het vierde deel van een stad in beslag. Tot 2000 personen heb ik geteld De drang was vreeselijk. Uit Oekraïne, 1500 K.M., kwamen de menschen om misschien 8 K.G. brood te koopen. Bovendien durfde men maar 1 K.G. per dag te koopen, werd men de tweede maal herkend, dan kostte het een straf van 5 roebel en men moest het gekochte brood weer afgeven.

Niemand in Duitschland zal kunnen begrijpen, dat men voor 8 K.G. brood 1500 KM. ver weg komt. Ik zelf heb deze Oekraïners voor deze broodwinkel zien staan: armen, beenen en gezichten van honger gezwollen; bibberend van de kou Zij vertelden mij als iets heel gewoons, dat vader, moeder en zusters reeds verhongerd

Sluiten