Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft men gelijk. Daarom heb ik mij nog nimmer speciaal met deze geestelijke strooming bemoeid. Ik wachtte steeds op meerdere klaarheid bij de leiders, op een duidelijk zich afteekenen van het eigenlijk bedoelen. Feitelijk is deze polemiek dan ook prematuur. Ik had haar liever nog wat uitgesteld; maar nu ik eenmaal uit mijn tent ben gelokt, zou langer dralen dwaasheid zijn geweest en moeten wij wel den degen kruisen (men vergeve mij deze „militaristische" term).

Misschien wordt de evolutie in eigen kring daardoor verhaast en maakt het menig huidig voorstander van Kerk en Vrede de bepaling van eigen houding iets gemakkelijker.

Vooreerst dan handhaaf ik mijn bezwaar tegen den naam der Vereeniging.

En dat, met te meer klem, daar bij vernieuwing is gebleken, welk een bedenkelijk misverstand die leuze Kerk en Vrede in het leven roept.

Zoo ontving ik uit Roubaix van den heer J. B. een oprecht en ontroerend schrijven, dat mij als het ware smeekt om toch met de Vereeniging te strijden tegen de gruwelen van oorlog en militairisme. (Waren alle brieven, die mij bereikten over dit onderwerp, maar in dien toon gesteld!)

Maar, lieve broeder, niemand kan meer dan ondergeteekende van die gruwelen overtuigd zijn. Ik wil niet „roemende onwijs" worden; doch jaren geleden reeds signaleerde ik het groote gevaar van het militairisme, zooals het in zijn zuiversten vorm, wordt verdedigd door mannen als C. von Clausewitz, I. von Hartmann, F. von Bernhardi, e.a. Niemand is meer dan ik bereid om te overleggen hoe de Kerk haar stem kan verheffen bij internationale conflicten; hoe zij mede kan werken tot het scheppen van betere verhoudingen tusschen de volkeren, waarbij het recht en niet het brute wapengeweld het laatste woord heeft, zoodat geleidelijke, algemeene ontwapening in de werkelijkheid kan worden doorgevoerd; hoe zij o.a. ook het ge-, scharrel van den internationalen wapenhandel, die belang heeft bij oorlogen en conflicten, als

Sluiten