Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

king van liefde voor Koning en Vaderland": hoe kan dat zonder politie en weermacht; hoe is dat mogelijk, als men een loopje neemt met „Vaderland" en „Vaderlandsliefde" zooals verschillende mijner K.O.W.-correspondenten?

Doch ik vergat dat collega Buskes, met wien ik hoofdzakelijk heb te polemiseeren, geen voorganger is onzer Herv. Kerk. Hij behoort tot de Gereformeerde Kerken H.V., die de Belijdenis der Vaderen wenscht te handhaven, en ons juist verwijt met die Belijdenis te weinig ernst te maken in de praktijk.

Ben ik erg onbescheiden, als ik mijn ambtsbroeder beleefd verzoek mij eens te zeggen hoe hij het klaar speelt met Art XXXVI? Of heeft hij het gewijzigd, evenals de Gereformeerde Kerken (zonder H.V.) doch dan in een anderen geest?

Hoe kan iemand, die het bewuste artikel betreffende het Ambt der Overheid aanvaardt, lid zijn van een Vereeniging die (naar zijn eigen verklaring) incidenteel revolutionnair en nationaal onbetrouwbaar is? (Voor de beteekenis dier laatste uitdrukking zie mijn eerst ingezonden stuk).

Doch laat ons de zaak losmaken van de kerkelijke positie der voorgangers.

Collega Buskes erkent royaal, dat men in geen geval op Kerk en Vrede kan rekenen, nóch bij een internationaal conflict, nóch bij omwentelingspogingenAls de CP.H. dus straks haar zin krijgt en de heele maatschappij verwoest; als aller leven, goed en have worden bedreigd, en onze beschaving in een Russischen chaos dreigt ten

onder te gaan, dan blijven de K.O.W.-

menschen thuis; deelen hoogstens tractaatjes uit; roepen ons, die dan wel vechten, toe: „De wapens neer".... aldus. spelende in de kaart van Moskou.

Maar dan zeg ik: „Neem aan, dat Uw geweten U verbiedt revolver of zwaard te hanteeren; neem aan, dat gij het als Uw goddelijke plicht beschouwt Uw vrouw en kinderen, met U, te laten afslachten zonder verzet: U past in elk geval een bescheidener toon tegenover diegenen die wél zullen vechten voor het

Sluiten