is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven in de concentratie-kampen van Sovjet-Rusland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Concentratiekampen vervangen de plaatsen, waarheen tijdens de Keizerlijke Regeering de verbannenen tot dwangarbeid waren veroordeeld. Men moet niet denken, dat door de verandering van naam de levensvoorwaarden der gevangenen gemakkelijker geworden zijn. De Sovjet-Regeering houdt over het algemeen niet van ruwe namen. Bijvoorbeeld: de doodstraf wordt genoemd: de strengste maatregel voor sociale bescherming; een gevangenis heet: huis van bewaring; straf cellen in gevangenissen en kampen heeten: „afgezonderde kamers", enz. Natuurlijk verandert dit alles niets aan de werkelijkheid.

Het karakteristieke der concentratiekampen is, dat zij staan onder de jurisdictie der Ogpu, de Staatkundig Politieke Administratie, een instelling die geheel onafhankelijk is en niet gecontroleerd wordt.

Als gevolg hiervan zijn de concentratiekampen, evenals andere instellingen der Ogpu, niet verantwoordelijk aan het Departement van Justitie, het Departement van Binnenlandsche Zaken, of de Arbeiders en Boeren Raad, d.w.z. de Staatscontrole.

De gevangenen der concentratiekampen worden gewoonlijk zonder gerechtelijk onderzoek en alleen door besluit der Ogpu, daarheen verbannen.

Schatting van het aantal gevangenen.

Hoe groot het aantal gevangenen in deze kampen der Sovjet-Republieken is, kan moeilijk worden vastgesteld, daar de regeering dit angstvallig geheim houdt.

Nog te moeilijker is dit te beoordeelen, waar het aantal gevangenen in elk kamp afzonderlijk bloot staat aan sterke veranderingen, en daar ze soms bij tienduizenden van het eene kamp naar het andere geworpen worden, al naar gelang van het werk dat gedaan moet worden en van de wijzigingen in de kampen zelf.

Eenig idee van het aantal kan gevormd worden door de navolgende gegevens:

in het White Sea-Baltic kamp, gedurende de» aanleg van het Kanaal tusschen deze zeeën, waren in 1932 250.000 gevangenen te werk gesteld.