Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij heeft zich niet in doffe berusting bij den toestand neergelegd, omdat die nu eenmaal zoo was en daarin na lang wachten toch geen verandering kwam.

Hij heeft ook niet gepoogd langs anderen weg aan de kinderloosheid te ontkomen, zooals weleer Abram deed, toen die op Sarai's raad Hagar tot bijvrouw nam.

Hij heeft gebeden. En dat heeft hij ook nog gedaan, toen hij al 19 jaren met Rebekka in kinderloozen echt was vereenigd. Al zag hij er niet de minste vrucht van, hij heeft het bidden niet gestaakt, maar daarin volhard. Hij heeft dus de hoop niet opgegeven, maar voor die hoop enkel op den Heere gebouwd.

Daarom heeft hij zijn hart voor den Heere uitgestort in smeekgebed.

Moeten we niet zeggen, dat het een wonder Gods is geweest, dat Izak dit deed na zoovele jaren, dat hij na jarenlange ervaring den moed niet opgaf? Naar het geheim daarvan behoeven we waarlijk niet te zoeken. Al wordt er hier met geen Woord van gerept, het is de verborgen werking van den Geest Gods geweest, die de beloften des Heeren voor den geest van Izak deed leven. Hij kon die beloften niet kwijt worden, hoezeer alle ervaring tot nu toe die verdonkerden voor zijn oog. Die beloften zijn het, waarom hij zijne kracht zocht in het gebed, zijne toevlucht nam tot den Heere.

En hij deed dat, in de tegenwoordigheid zijner

Sluiten