Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid en leugen gelijkstelt, natuurlijk als overal en altijd: ten koste van de waarheid, aan den Staat waar de partijschap het volksleven nog steeds verteert. Gebonden met de banden onzer eigene zonde, — dat is het droeve beeld van onzen Staat, gelijk dit van onze Kerk. Denkt aan het Maatschappelijke leven, dat nog altoos lijdt aan den strijd om stoffelijke belangen, die zelfs daar, waar men het geestelijke voorop zegt te stellen, uit de donkere diepte opdoemt. Zoo is duidelijk, dat de Heere werkelijk ook heden met ons den weg Zijner gerichten bewandelt.

Maar ook, dat van menschen geen heil is te wachten. Wij zullen hier niet voor elk terrein des levens, ook niet voor de voornaamste levensterreinen, in bijzonderheden treden. Dat is ook niet noodig. Men moet wel stekeblind zijn, om niet te bespeuren, dat alles wat — met den grootsten ijver en de innigste toewijding zelfs — tot stand is gebracht om de bedorven toestanden te herstellen, niet tot het vurig begeerde doel heeft geleid. Eenerzijds is het allerwege geweest en gebleken een pleisteren met looze kalk. Anderzijds is het een niet hooren naar waarschuwende stemmen! Zal men dan niet eindelijk moeten toestemmen, dat de uitkomst alleen van den Heere zal kunnen komen? Zal men dan eindelijk afzien van eigen werk en zich wenden tot den Heere, om van Hem alleen alles te verwachten, zijn hoop uitsluitend op Hem te bouwen? O Gel.! dat zal alleen het geval wezen, wan-

Sluiten