Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Opium

door Dr. M. van Blankenstein *).

Het opiumgebruik is zeer verspreid in Indië. Reeds in de middeleeuwen schijnt het in den Archipel binnengedrongen te zijn. En vooral op Java heeft de opiumhandel en later het opiummonopolie der compagnie zeer tot de uitbreiding bijgedragen.

Nu zijn er veel erger vormen van gebruik van opiumderivaten dan het beruchte schuiven. Dit is, als het binnen de perken blijft, een onschuldiger liefhebberij dan oningewijden zich gewoonlijk voorstellen. Men vergelijkt het wel met het geregeld borrelgebruik van zoo menig Europeaan, die volstrekt geen echte drinker is. Deze vergelijking lijkt mij echter niet gerechtvaardigd. De matige opiumschuiver is onvergelijkelijk veel afhankelijker van zijn pijp, dan de borreldrinker van den alcohol. Deze laatste zal er niet te minder om zijn als hij zijn dagelijksch glas moet missen. Anders is het met vele opiumrookers: zij nebben hun pijpje noodig voor zij met lust aan hun werk kunnen beginnen. De morgenpijp moet hun anders beverig geworden handen de noodige vastheid geven. Al zal 's mans gezondheid of prestatievermogen ternauwernood daaronder lijden, het wijst toch op een bedenkelijke verslaafdheid, waarin de opium zijn aanhangers brengt. Er zijn er, die telkens weer onder hun werk dezen prikkel noodig hebben.

Maar vaak ook wordt het opium een ware geesel, niet minder dan de alcohol, rn de Inlandsche en vooral in de Chineesche maatschappij kan men menigmaal menschen ontmoeten, wier vermagerd en afgestompt uiterlijk de typische kenmerken vertoont van den echten opiumschuiver. Tegenwoordig heeft men een methode om dergelijke lieden te behandelen, die overeenkomt met een kuur, die men soms op ernstige zenuwlijders toepast: Vele dagen lang 'houdt men hen door inspuitingen met een krachtig slaapmiddel buiten bewustzijn. Als zij tegen het ontwaken zijn, gebruikt men dien toestand om hen even wat voedsel in te gieten,

*) (ontleend aan de „I^e. Rott. Courant" dd. 19 en 22 Mei 1931).

Sluiten