Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te maken tegen onaangename prikkels van de buitenwereld is zoo groot en reeds zoo oud, dat wij spontaan wel geen verbetering zullen kunnen verwachten. Het staat zeer te bezien, of wij hierin verandering zullen kunnen brengen. Het is ook de vraag, of het billijk is om te trachten hierin verandering te brengen, alleen omdat een klein deel der menschheid er misbruik van maakt. Men verbiedt ook niet het autorijden, omdat er snelheidsmaniakken zijn die dan nog het nadeel hebben, dat zij anderen dooden, terwijl de opiumgebruiker alleen maar zichzelf, hoogstens zijn familie te gronde richt. Het zou mij te ver voeren om dit punt psychologisch uit te werken. Het zij genoeg, dat zoolang deze factor niet uitgeschakkeld kan worden, wij steeds op zoek zullen zijn naar verdoovende middelen. Dat er aan het roekeloos ontnemen van een verdoovend middel gevaren verbonden zijn, die niet altijd voorzien kunnen worden, zien wij aan het geval met Amerika. Toen dit land de alcohol bande, haalde het de morphine en cocaïne binnen en nu is reeds 1 % der bevolking morphinist. Bij een uitroeiing van het opium stooten wij op voetangels en klemmen, die niet steeds van te voren zijn waar te nemen, niettemin ons onaangename verrassingen kunnen bereiden.

De tweede instantie is de opiumgebruiker zelf. Hier valt de onderscheiding, hoe men opium- respectievelijk morphinegebruiker wordt, hoe men er weer vanaf komt en hoe men tot recidief vervalt. Al deze drie punten ziet men toegelicht in de aanhaling, waarin ik een indruk heb weergegeven van een morphiniste, die een ontwenningskuur ondergaat. Herhaaldelijk is een of andere lichamelijke afwijking de oorzaak, dat men tot morphine of opium komt, terwijl die zelfde afwijking de oorzaak kan worden van het recidief Door het geven van morphine bij pijn ontstaat een zekere overgevoeligheid voor pijn, die den patiënt ertoe brengt om steeds weer morphine te vragen, respectievelijk te nemen. Deze pijnangs ontstaat niet bij een ieder, die pijn lijdt en morphine krijgt. Het ontstaan hangt af van de psychologische structuur van den lijder, een structuur, die abnormaal is. Er zijn slechts zeer bepaalde typen, die dus in zekeren zin voorbeschikt zijn en blijven, ook na de ontwenningskuur, om opiophaag of morphinist te worden. Het spreekt vanzelf, dat als een dergelijk type niet m aanraking komt mét de morphine of niet weet, dat het in aanraking is gekomen met morphine of opium, ook geen morphinist of opiophaag za worden. Bij de geestelijke voorbeschiktheid moet dus wel degelijk ook de

Sluiten