Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De film in dienst van de anti-opium propaganda

door Dr. P. Peverelli,

Hoofd van den Medisch-Hygiënische Propaganda van den Dienst der Volksgezondheid.

Men vraagt mij enkele woorden te schrijven over het nut van de film bij de anti-opium propaganda. Mijn huidige werkkring brengt mij schier dagelijks in contact met de opvoedkundige film en dikwijls ben ik in de gelegenheid over de resultaten te oordeelen.

Bij de systematische propaganda tegen opium-gebruik bezigt men tal van propagandamethoden. De methode, waarbij het nauw* ste contact, dus ook de beste resultaten verkregen worden, is het huisbezoek. Hier kan de propagandist zich ten volle geven, hier kan hij met klem van redenen betoogen: immers, zijn argumenten heeft hij wel héél dicht bij de hand.

Bij lezingen voor grootere groepen zal hij werken met lantaarnplaatjes en met films en daarbij is persoonlijk contact uitgesloten. Nog minder contact wordt verkregen met dat materieel, hetwelk op tentoonstellingen wordt geëxposeerd. Hier moeten de voorwerpen voor zichzelf spreken. Bijschriften mogen zich gewoonlijk niet verheugen in een ernstige bestudeering, een groot deel van het publiek kan niet lezen, de explicateur is voor de massa niet verstaanbaar.

Bij het gebruik van muurplaten, pamfletten, krantenartikelen, boekjes, is alle direct contact met den propagandist natuurlijk uitgesloten. Dit maakt deze methode niet minder waardevol, doch slechts bruikbaar voor speciale doeleinden.

Wat nu is de waarde van de film?

Het levende beeld van de film trekt meer belangstelling dan dat van lantaarnplaatje, demonstratieplaat of aanplakbiljet. Het verhaal, dat den ondergang van een opiumschuiver voor moet stellen, de armoede en ellende, waarin de eertijds welgestelde

Sluiten