Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

armoede of ook de raadgevingen van een goed vriend. Ook zijn ons wel gevallen bekend, waar door aanraking met sterke geestelijke machten, het Christendom bijv., een zinsverandering intrad, welke een eind aan het schuiven maakten. Regel is dit natuurlijk niet. Nabehandeling, controle door een arts, in 't kort samengevat nazorgsarbeid, blijft van de grootste beteekenis en zal, mits tactisch toegepast, voorwaarde zijn om de patiënten met succes te ontwennen. In het résumé van het hoofdstuk „Treatment" van het genoemde werk „The Opiumproblem" merken de samenstellers op:

„If the separation of the drug is all that is signified by care, „it is evident that the modus operandi and the underlying rationate „mean little or nothing and it is readily understood how any „treatment with this object in" view may result in cure. The word „cure" should imply the return of the patiënt, insofar as is possible, „to somatic and psychic integrity. In the literature dealing with „treatment there is little to indicate that this desirable state of „affair commonly is accomplished".

Het opiumslachtoffer lichamelijk en geestelijk als volwaardig mensch aan de maatschappij terug te geven; ziehier de bijna bovenmenschelijke taak, die zekér niet alleen tot de medici is beperkt, maar ook behoort tot het werkterrein en de bemoeienis van personen en vereenigingen, die het nazorgswerk willen behartigen. Hier ligt een sociale taak voor velen en toegegeven moet worden, dat het vrij wat gemakkelijker is een antiopiummeeting te leiden, dan geregeld aanraking met oud-patiënten te houden en aan die levens eenige leiding te geven of te doen geven.

Met vreugde mogen wij constateeren, dat in den laatsten tijd door de meer intensieve nazorgsactie, vruchten zijn aan te wijzen; mannen en vrouwen werden na verblijf in een ziekenhuis opgenomen eerst in een doorgangshuis, om een rustige, geleidelijke overgang naar de vrije maatschappij te vinden en daarna als lid ingeschreven van een oud-flfcrtiënten-vereeniging en bleven de kracht behouden om geen opium te gebruiken. Maar op andere plaatsen, waar die nazorg ontbrak, was de terugval echter zeer groot, zoo bijv. in Teloekbetoeng, dat wij onlangs bezochten, zijn van de 20 behandelde schuivers nog maar 4 opiumvrij. Niet te verwonderen, wanneer men kennis neemt van de omstandigheden, verleiding en wilszwakte van de slachtoffers van het opium. Dan staat men nog verbaasd, dat er goed blijven. Hoe heerlijk is 't, in een gezin te komen, waar de moeder niet meer schuift. Vroeger werd het loon

Sluiten