Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gegevens, die de anti-opiumafdeeling van het Zendingsziekenhuis te Bandoeng ons geregeld verstrekt.

In deze gevallen is het gebruikelijk, dat wij contact zoeken met personen of vereenigingen in andere plaatsen en hen op de hoogte houden van den terugkeer van een opiumpatiënt (e). Dan is het gebruikelijk, dat door huisbezoek, contact met dezen genezen man of de vrouw wordt gezocht, hem of haar wordt aangeraden, zich nog een poosje onder behandeling van een arts te stellen, terwijl haar of hem moed wordt ingesproken om sterk te zijn in den strijd. Behalve dit is het soms ook mogelijk, dat er nog meer voor den patiënt wordt gedaan, in ieder geval wordt alles er opgezet om, zij het nog primitief, naar vermogen de genezen patiënten te steunen. Hoewel van enkele plaatsen de gegevens voorshands ontbreken, zoo weten wij toch met zekerheid, dat deze methode bijv. te Batavia en Bandoeng ten behoeve van de kleine luyden met vrucht werkt Het zou te wenschen zijn, dat ieder ziekenhuis door de administratie ons in de gelegenheid stelde, dit nazorgswerk wat intensiever aan te pakken. Maar dan niet alleen door het opgeven van namen en vaak onjuist opgegeven adressen, maar zooals in Batavia gebruikelijk, door een kaart met portret van den betrokkene.

Dit is werkelijk een pracht methode om later den patiënt weder op het spoor te komen. De praktijk toont aan, dat vooral in de groote steden deze methode van groot nut is.

Hoe belangrijk nu ook huisbezoek en lectuurverspreiding kan zfln, zoo voelt ieder wellicht, dat dit toch niet voldoende is. Bij intensieve nazorg ontdekt men telkens opnieuw, dat men hiermede slechts aan het begin staat Men komt meer en meer in aanraking met deze stakkers in het eigenlijke milieu, waarin zij zich aan dit voor hen zoo gevaarlijke kwaad overgeven: de krotten en geheime kitten, waar de bron is, die telkens opnieuw aan deze slechte volksgewoonte nieuwe kracht geeft; men leert goed begrijpen, wat het dan voor een volbloed schuiver moet inhouden, om het opiumgebruik af te zweren. En steeds weder verrijkt door deze ervaringen, gaat men het juiste begrip ervan krijgen, dat de schuiver, die eertijds een en al activiteit was om het geld voor het opium of morfine te vinden (ik denk hier natuurlijk aan een bepaalde categorie, zeker het grootste contingent schuivers), thans na de ontwenning zich meestal in de eerste maanden lam, moe en vooral onaangenaam gevoelt; de reactie is voor hen wel heel

Sluiten