Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VLAG Onder die verschrikkelijke lucht Vaart, als 'n aaklig makabere klucht, De groote zwarte bruid

Van dit sombere geslacht Een donker-begruisde schuit

Met een zwarte kolenvracht; Die komt tegen den dompigen dag botsen En schuift iets doods onder de plonzige schotsen, Het water plooit 't Dooit!

Jongen! sta nou als een toren pal Aan dien natten drassigen grachtwal, Laat, diep uit je hart vandaan,

In den roereloozen mist Langzaam 't vaandel opengaan

Op die donkere doodkist: Daar hangt het hoopvol over 't treurige water! Daar heeft het heel zijn kleuren-lachenden schater Opengestrooid 't Dooit!

Gebogen gaan ze over de brug, Waarom zijn die gestalten zoo 'stug In hun triestig verdriet -

Maar zien ze dan door het rag Van den rege' uit mijn hart niet

Die prachtige stille vlag -? Ach nee! hun blinde leed maakt ze nog lammer En hun eindlijke vreugd - o, wat innig jammer! Zien ze die ooit? 't Dooit!

Sluiten