Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van 't leven en het weten neemt 1 Leun gij dan, maat, op de oude spadel

Zie naar dien gaard en klaren beemd, En lees de vrucht van al uw daden

En al uw kommer in den lach

Van wat vergaat en wordt geboren: -

Uw leven is een dorre dag,

Hebt gij een dooden schijn verloren -

Zij gij 't die de eerste paaschbloem vindt Om daar de aard mee af te roomen,

Tot de eerste Mei uw dorstig kind Over zijn bloesems heen ziet komen,

En gij in den genisten schoot

Van Holland's wei u leit te slapen;

Maar 't leven verft uw lijf nog roodl En roept uw klaren geest te wapen

In 't werktuig dat uw leger teelt,

In 't voorjaar dat uw moed zal dragen,

Uw onder-gang en op-tocht beeldt In de gedaante van de dagen,

Wier ring in u zijn orde herschept.

O gij: gedenk den stillen maaier, Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -

Ziel zie: daarginder gaat een zaaier!

MEI-VERBEELDESIG De Lente, die jonge hchtzinnige meid,

Heeft de eerst-open knoppen gevonden, Dat heeft ze direct aan den hemel gezeid, Die direct om muziek heeft gezonden: Daar stopt in haar gele japon En voortreflijk gedecolleteerd, Zij, die meer zoo'n marsen componeert:

Sluiten