Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Schoonheid, die in de wereld zijt, Die tusschen menschen hangt te beven, Geef ons van uw eenvoudigheid, Geef van uw mededeelzaamheid, Van uw deemoedigheid Om goed te leven 1

Schoonheid, die in ons zelve zijt, Die moeder ons heeft meegegeven, Geef aan onze oogen zuiverheid, Geef aan ons hoofd uw helderheid, Ons hart uw dapperheid Eerlijk te leven 1

AVONDGEBED De avond is gevallen,

De dag gaat dood, De boomen worden allen

Wonderlijk groot.

In de verte, in de landen,

Daar ligt wat goud, De nacht maakt onze handen

Zoo stil - zoo oud.

Schoonheid hebt gij ons leven

Eenmaal gekust, Dan gaan wij 't avond even

Zwijgend te rust.

AFSTERVEN In de' avond van de bleek-geworden luchten gaat De moede Zomer heen langs huiverende hagen, Het rillend loof lijkt nog zijn moeder na te klagen, 't Is of ze haar groene kinders ledig achterlaat.

Sluiten