Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Den moed om zelf mijn lot te lezen, Tot het mij dood van 't vechten vindt -

O zonl ik wil gelukkig wezen Een diep-gelukkig menschenkindl

DE STILTE Daar komt een stilte aan mijn hjf En wezenloos gelaat 't Is of het leven verder gaat En 'k ergens achterblijf.

Nu drijf ik van het leven af Naar eene waterkom, Als eene witte waterblom Naar haar verholen graf.

En 't leven gaat voorbij - voorbij, Ik zie het zwijgend aan, En ik - ik kan niet medegaan, Want het is stil in mij.

En 't leven haalt mij wederom En drijft mij weder mee, En blaast mij als een waterblom Door zijne wijde zee.

De stilte is van mijn gelaat En van mijn hjf gewischt - Dat is de dood, die zich vergist* En naar een ander gaatl

VERLANGEN De avond ruischt door de akkerlanden En draagt met eenen zoeten zucht Uit mijne warme stille handen De geuren naar de verre lucht, Naar - naar ik weet niet wat.

Sluiten