Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE STILTE Min de stilte in uw wezen,

Zoek de stilte die bezielt, Zij die alle stilte vreezen Hebben nooit hun hart gelezen,

Hebben nooit geknield.

Draag uw kleinen levenszegen Naar het dfoomenlooze land, Lijk de golve' heur oogst bewegen Tot zij zachtjes breken tegen Het doodstille strand.

Zie den boom de paden tooien

Rondom zijnen stillen voet, Laat uw ziel zich zoo ontplooien En haar bloemen om zich strooien

Uit een vroom gemoed.

Leer u aan de stilte laven:

Waar het leven u geleidt Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de groote gave

Van de Eeuwigheid.

Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind:

Al wie ze aan haar schoot vergaarde -

Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.

WEEMOED Wat is 't nog dat mijn hart behoeft?

Wat is dit wonderhjk verdriet Ik voel mij doof en diep bedroefd,

En zit en zie - en weet het niet.

Sluiten