Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't Proeft wee van bloed en tranen, 't Is groot - en vaag - en veeg,

Het vult een weerld vol wanen Maar laat mij leegl

n

Het oude valt - de tocht der tijden Blaast gaten in mijn horizon, -

Gedachten van het leven glijden Terug naar waar 't leven begon.

Het oude valt - de levensbeelden, Die 'k bouwde, zinken om mij heen

En, arm, voel ik de arme weelde Weer deel te zijn van het gemeen.

Het oude valt - wat wordt geboren Wijkt naar al verder horizon,

Mijn eigen wereld gaat verloren Is zooveel schooner wat ik won?

LU

Wij ook, die verbijsterd stonden Te luistren naar dit oordeelsuur,

Wij ook werden de gewonden, De geteekenden door dit vuurl

Wij ook, die niet medestreden, Verloren iets in den strijd: -

Wij vedoren ons verleden Als een dorre nutteloosheid.

Achter ons liggen de jaren Zoo ver - zoo vruchteloos lang,

En wat de toekomst nog baren Zak hjkt nu zoo bitter - zoo bang!

Sluiten