Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als meisje wordt zij reeds door haar moeder er op uitgestuurd om te venten onder de vreemden op het Eiland, met een mandje met ansichtkaarten, kralen-beursjes, klompjes en speldenkussens. Dat bedelvak heet met een typisch Marker-woord „heerenjachten", en een jacht-op-heeren wordt het ook wel!

En als zij later getrouwd is en zij heeft ondernemingsgeest, dan zet zij een Marker-room op. Zij laat als in een kijkspelletje van de kermis, haar zomer- en winter-ondergoed bekijken en elk intiem onderdeel hiervan, en ook haar pronkbed en haar kasten en de laden van haar kasten....

En zoo weet zij aan bijverdienste te komen om aan te vullen, wat haar man haar te weinig geeft.

Maar op den zomer-avond als de vreemdelingen weer weg zijn, kan het er echt gezellig wezen, als de oude Eilandsche rust teruggekeerd is.

Dan zitten ze op de hooge steenen drempels van hun woningen, kluiven een scharretje en maken een gezellig buurpraatje. De grootvaders vertellen van de groote stormen, en van de groote uitreddingen, en van de machtige hand Gods. En de Bessies gedenken de tijden van

Sluiten