Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorheen, toen het jonge vrouwvolk uitermate braaf en zedig was." *)

In de avondlijke rust worden dan de oude Eilandsche geschiedenissen opgediept: het spook van de begraafplaats, of van den scheepsjongen die voor aardsch gewin zijn ziel aan den Satan verkocht, of het verhaal van Klaos-met-dehandjes, dat als een Godsoordeel zal blijven voortleven en oververteld zal worden van het eene geslacht op het andere, zoolang het Eiland er zal zijn.

In deze sfeer verwierf Alie Smeding haar gegevens voor Het Prinsesje van het groene Eiland en voor Tipte van Hilletje.

HET PRINSESJE Hier maakte zij tactisch VAN HET een groote fout. Nu een

GROENE EILAND. Nederlandsen tooneelspel alleen maar kans van slagen schijnt te hebben, als het getrokken wordt uit een boek, dat het bij het publiek „gedaan" heeft — met uitzondering van enkelen zooals Heijermans, staan de Nederlandsche tooneelschrijvers niet heel sterk — had zij eerst moeten schrijven haar roman Tijne van Hilletje, omdat publiek en critici zich dan vertrouwd hadden kunnen maken met de Eilandsche sfeer.

*) Uit een lezing van Alie van Wijhe—Smeding.

Sluiten