Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neer. Zoo doen ze allen. Ieder geeft hem een schedel, een schild en een zwijnskop. Welke gedachtenissen zijn er niet aan die trofeeën verbonden. Welk een offer brengen ze hier aan den blanke! O, de geschenken die ze er voor terugkrijgen, vertegenwoordigen op verre na de waarde niet. — Ze drijven de hoffelijkheid nog veel verder. Ze voeren een krijgsdans uit in oorlogscostuum, en laten zich zoo filmen. Ze noodzaken de priesters zich in de vreeselijke geestenmaskers te hullen, opdat de blanken hen zoo kunnen fotografeeren. Voorwaar, van menschen, die de gastvrijheid en offervaardigheid in zoo hooge mate bezitten, is nog wel iets goeds te maken.

Des avonds verzamelt zich gansch Urama aan het strand om hun gasten uitgeleide te doen.

En terwijl het groote schip de ankers licht en statig wegglijdt, klinkt van het strand nog de laatste Papoeagroet: Bama-hoeta! Bama-hoeta! (Vaarwel, vaarwel).

(Vrij bewerkt naar Parelvisschers en Papoea's. Uitg. Leopolds Uitgevers-Mij. den Haag).

Vertellingen uit onze Oost.

3

Sluiten