Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De heeren krijgers groeven zich een diepen kuil waarboven hun oogen juist even uit konden gluren Wie daar voorbij kwam schoten ze in de beenen. Doch het was veel geschreeuw en weinig dooden. Behalve wanneer de Atjehers meededen. Die kwamen als vriendelijke buurlui dan hun diensten aanbieden, en de Bataks dorsten niet te weigeren.

De Atj ehers waren echte vechtjassen en hun klewangs sneden vleesch. Als met hun hulp de oorlog uit was, gingen ze naar huis terug - na zich edelmoedig door vijand en bondgenoot even rijkelijk te hebben laten beteilen 1

Misschien was het wel, om van de vriendelijkheden der Atjehers verlost te worden, dat de Bataks zich zoo gewillig schikken in de Hollandsche overheersching. Je ziet, dat het hun onder ons bestuur in alle opzichten

wel gaat." .

„Ja, deze weg, de huizen, de akkers, alles ziet er even keurig en welvarend uit."

De wegen worden hier aangelegd in Heerendienst. Weet je wel, dat ze die heerendiensten aanvankelijk door hun vrouwen wilden laten verrichten?"

„Is het werkelijk?" Ja; de vrouw is hier de werkezell Langs de wegen stónden weldra honderden vrouwen te graven en te houweelen! Het spreekt van zelf, dat het Hollandsche gouvernement daar gauw een eind aan heeft gemaakt. En waren haar mannen toen niet kwaad?'

"weineen, de vrouwen waren kwaad. Huilend kwamen ze op het kantoor van den ambtenaar. — „Ach Toewan, heb medelij! Ach mijn arme man! Ach mijn lieve zoontje! Nu moeten zij den geheelen dag werken

Sluiten