is toegevoegd aan uw favorieten.

Vertellingen uit onze Oost

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarmee heeft hij zoo'n groote vernedering verdiend? Hij schuimbekt van woede. Hij zoekt een slachtoffer! Daar bemerkt hij Soewito, die zijn dieren streelt en ze goedkeurend op den nek klopt. Dat is méér dan Karino kan verdragen. Wild van woede stormt hij op zijn mededinger los; de kris opgeheven in de hand. Angstkreten alom! Geroep van amok, amok!

Soewito hoort het eerst als zijn aanvaller reeds vlak bij is. Hij kan zich niet meer te weer stellen. Hij is verloren...

Toch niet! Een der stieren heeft het gevaar bemerkt waarin zijn meester zich bevindt. Snel als de gedachte wendt hij zich om. Het harde voorhoofd van het dier vangt den stoot op, die voor Soewito was bestemd. In dolle woede wil de stier zich op Karino werpen. Maar men grijpt het neustouw en houdt zóó den sapi terug. Intusschen hebben sterke armen Karino ontwapend. Eenige oppassers leiden hem weg. Soewito is door de waakzaamheid zijner stieren gered. Hij heeft zich spoedig hersteld van den schrik. De wonde, aan den stierenkop heeft wéinig te beteekenen. Als Soewito telkens opnieuw winnaar blijft en ten slotte den hoofdprijs wint, kent de vervoering der menigte geen grenzen. De blanda's en de priajis (edelen) komen hem gelukwenschen, en een groote menigte brengt hem ovaties!

Dan vangt de feestelijke optocht aan. De gamelan rijdt voorop. Daar vlak achter het winnende span, waarvan Soéwito eigenaar is! Welk een eer, welk een glorie! Is er nog hooger geluk denkbaar op aarde, dan bezitter te zijn van een span renstieren dat onverwinlijk is?