Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

patriarch kon niet eens het voornaamste in toepassing brengen, laat staan dat hij de verschillende stroomingen kon bewaken. En zijn plotselinge maatregelen, die niet eens ver verbreid werden, kwamen te laat en daardoor niet altijd van pas, en lokten bolschewistische misbruiken, correcturen en vervalschingen uit, waarvan bijv. dé laatste beschikkingen voor zijn dood doortrokken zijn. De verbinding van de leden aan het lichaam der kerk werd verbroken, en daar de ordenende macht van boven ontbrak, werden door de anarchie de slechtste elementen omhoog gevoerd. De communisten veroorzaakten en begunstigden op allerlei manieren dit verval van het organisme en stookten de lageren tegen de hoogeren op. Zoo werd bijv. mijn leerling, de metropoliet van Petrograd, Benjamin (Kasansky), arglistig door zijn eigen ondergeschikten verraden.

Na den dood van den patriarch werd dit nog erger. De wettelijke keuze van zijn opvolger had niet plaats, en de poging om haar door overeenstemming onder de bestaande hiërarchen te bewerkstelligen, had tot gevolg dat zoowel de candidaat die men op 't oog had (de metropoliet Kyrill) als ook de meest actieve leden van deze actie in de gevangenis terecht kwamen. En zoo had men zich tevreden te stellen met de benoeming van den metropoliet Peter (Poljansky) als plaatsvervanger, daar ook de bolschewisten dezen wel schenen te willen aanvaarden. Het is heel begrijpelijk, dat hij in zoo n verschrikkeÜjken tijd niet zoo dadelijk het absoluut-noodzakelijke aanzien kon krijgen; hij werd ook zeer spoedig in de gevangenis geworpen. Men gaf hem opzettelijk onjuiste of onduidelijke berichten, en daardoor kreeg men ook van hem niet altijd doeltreffende bepalingen of nuttige wenken. Tenslotte werd ook Peter naar Siberië verbannen, in het hooge Noorden (op het eiland Che. bij de uitmonding van de Oh in de Noordelijke IJszee), eerst onlangs is bij in een Noord-Siberisch stadje geïnterneerd met het verbod, de stad te verlaten of briefwisseling te houden.

Er moest een plaatsvervanger voor den stedehouder gezocht worden. Daarvoor had men twee wettelijke candidaten naast de vrijwillige concurrentie.

Iedereen zal inzien, dat deze moeilijke verhoudingen zich door de tegenwerking der bolschewisten, niet maar zoo gauw en voorspoedig lieten oplossen. Het kleinste verschil van meening in de kerkelijke kringen werd door de communisten opgeblazen, iedere ontevreden pretendent werd heimelijk ondersteund en aangespoord om een eigen kerkelijke organisatie te scheppen, die dan ook met verraderlijke snelheid als uit den grond verrezen, om van de plaatselijke versplinteringen en scheuringen nog maar te zwijgen. De patriarchenkerk behield echter de kanonieke opvolging en verkreeg voldoende vastheid onder de wijze leiding van den metropoliet van

Sluiten