Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der Oekraine het feit, dat deze kerk een nationalistisch-politieke contra-revolutionaire organisatie was en een belangrijk onderdeel van de „Vereeniging tot bevrijding der Oekraine" vormde. Daarom veroordeelt de synode categorisch al degenen, die schuld hebben aan de verandering der kerk in een contra-revolutionaire, anti-sowjet organisatie, acht het voortbestaan van de orthodoxe-autocephale kerk der Oekraine ondoelmatig en beschouwt deze als te zijn geliquideerd. Hiermede houdt de werkzaamheid der organen van alle kerkelijke rangen op (volgt opsomming), de metropoliet legt zijn ambt als geestelijk opperleider neer, eveneens alle bisschoppen; ze worden allen gewone priesters, van gelijken rang als de priesters van andere geregistreerde gemeenten, die tot geen kerkelijke organisatie behooren "

Het tweede document van den staatsdwang die in de synode werd uitgeoefend, is de verklaring van een 61-jarigen bisschop der nu ontbonden kerk, van den algemeenen secretaris van de autocephale opperkerkeraad der Oekraine Mark Gruschewsky („Proletarska Prawda", 5 Febr. 1930) „Ik ben een der stichters van deze kerk en behoor tot hun meest werkzame leden. Ik verklaar nadrukkelijk, dat ze gesticht werd in een tijd, toen de sowjetmacht de tegen-revolutie in de Oekraine vernietigd had. Dit bepaalde de verdere werkzaamheid van de autocephale kerk der Oekraine, die slechts een van de vormen van tegen-revolutie tegen de sowjetmacht is Dit alles overtuigt mij tenslotte daarvan, dat de

zoogenaamde orthodoxe-autocephale kerk der Oekraine niets anders was en is dan een welkom werktuig in de handen der Oekrainische tegen-revolutie in den strijd tegen de sowj et-regeering en tegen de sociale revolutie. In verband daarmee ben ik ervan Overtuigd, dat alle religie hinderlijk is voor de cultureele ontwikkeling der menschheid en niets dan een werktuig van blindheid en tegen-revolutie. Ieder weldenkend mensch behoorde tegen de religie te strijden en op te komen voor de socialistische gemeenschap. Ik doe afstand van mijn bisschoppelijken rang, treedt uit den priesterstand, breek geheel en al met den godsdienst en wil voortaan een nuttig burger der sowjet-unie worden "

De nationale kerk van een heel volk was vernietigd.

2. De mannen die de aangehaalde vernietigingsdocumenten onderteekend hebben, waren zeker geen helden van het martelaarschap, misschien niet eens buitengewoon sterke mannen. Maar de geschiedenis, die hun gedrag eenmaal waardeeren moet, mag geen oordeel vellen zonder ook een blik te slaan in het dagelijksch leven waarin alle burgers der sowjet-unie zich bewegen en dat vooral ook de mannen der kerk en des geloofs sedert twaalf jaar moesten leiden. Want naast alle middelen van geweld en van een, tegenover

Sluiten