Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het geloof in God, over den nauwen samenhang met het kapitalisme, den schadelijken invloed voor het arbeidende volk; dikwijls zonder een regel verklaring, met geweldige primitiviteit of klinkende woorden hameren ze één enkele gedachte in. Alles met meesterlijke techniek en nauwkeurige kennis der Russische ziel, veelal doortrokken van politieke beschouwingen, scherpe uitvallen tegen vreemde staten, zware aanklachten tegen de burgerlijke, kapitalistische, „luie" wereld van het Westen.

Zoo is er b.v. het bijvoegsel van de „Godlooze" (plaat 1) met de uitdrukkelijke bedoeling te dienen als „anti-Kerstmis-orgaan van den Moscovischen bond van Atheïsten". Links naast het opschrift staat in vlammende roode letters een van de vele tegenwoordige wachtwoorden: „Weg met de Kerstmis-overleveringen, de belemmering van socialistische cultuur" — en rechts in dezelfde uitvoering: „Hoog de wetenschappelijke-marxistische wereldbeschouwing — het wapen van onze klasse in den strijd om het socialisme". De overige talrijke bijschriften zijn van dergelijken aard: „Het sprookje van de geboorte van Christus is een werktuig tot exploitatie der arbeiders door de kapitalisten", „De strijd tegen de religie is een onontbeerlijke voorwaarde voor cultureele revolutie." — „Religie is de wolfskuil op den weg naar socialistische cultuur", „Kerkelijke feestdagen zijn dagen van massaroof op de arbeiders, die door de kiem der religieuze verdooving vergiftigd worden." Tusschen de opschriften staan politieke caricaturen. In het midden de geweldige loop van een kanon, waaronder soldatenlijken en brandende dorpsruïnes liggen. Op den loop zelf in triumfeerende houding: Mussolini, Chamberlain en Briand. blijkbaar trouw vereenigd tot oorlog en oorlogsbedreiging, allen gezegend door een toornigen God-Vader, die uit de wolken dreigend de vuisten uitstrekt. Hetzelfde motief in de caricatuur links boven: Om het Christuskind met de Moeder Gods. die beiden, met nog een aanbiddende figuur in helder daglicht geplaatst zijn. groepeeren zich

in diep zwart — de „oorlogsredenaars" van den tegenwoordigen

tijd. Een caricatuur met afschuwelijk vertrokken gezicht leunt op twee machtige scheepskanonnen — president Coolidge. Op twee andere loopen staan Mac Donald en een in geestelijk gewaad gehulde diplomaat, misschien Seipel; midden in den rook van vliegmachines en tanks houdt er nog één een redevoering — de Fransche socialistische leider Boncour. Rechts onder in den tegenovergestelden hoek van het blad ziet men de „vruchten" der religieuze staatspolitiek — een galg met drie lijken, blijkbaar negers uit de Engelsche kolonies, terechtgesteld door twee Engelsche soldaten, gezegend door twee Engelsche priesters en eveneens door een bijzonderen beschermengel en het steeds waakzaam oog van

Sluiten