Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20e eeuw heeft men groote moeilijkheden gehad met de adopteering der buitenechtelijke kinderen; de overtredingen bleven ongeoorloofd etf strafbaar; kort en goed — hef léven bleef binnen bepaalde grenzen en de monogamie werd bevorderd.

De communistische wet van 1927 maakt den band tusschen huwelijk eenerzijds en godsdienst en kerk anderzijds los. Paragraaf 2 der wet luidt aldus, dat .,de documenten, die het feit van het met godsdienstig ceremonieel gesloten huwelijk vaststellen, in 't geheel geen rechtskracht hebben." Of de ceremoniën en afgifte van een kerkelijk document geschieden of niet geschieden — is van geen belang, is een privaatzaak; van wettelijk standpunt bezien, geldt zoo'n huwelijk als niet van beteekenis, niet erkend, eenvoudig-weg als niet bestaande.

Ben van de voornaamste samenstellers der wet, kameraad Brandenburgsky, levert het volgende commentaar op deze bepaling: „het huwelijk heeft uit zichzelf niets mystieks: de verheven beteekenis, die het van dé zijde der aanhangers van de oude burgerlijke levenswijze inderdaad is toegedicht, ontbreekt." 21)

Hier hebben we dus te doen met een nieuw begrip omtrent het huwelijk. Wat is dat voor een begrip? In den loop der reeds genoemde discussies werd eindeloos gestréden en ontelbare malen probeerde men deze nieuwe communistische opvatting betreffende het huwelijk nader tè bepalen éii té formuleefén.

Het voorstel luidde ongeveer aldus: „Het huwelijk is een met de wetten der natuur overeenstemmende vorm van het maatschappelijk leven, die van de vormen der productieverhoudingen afhankelijk blijft. Het huwelijk is geen sacrament; geen verbinding van het goddelijke met het menschelijke " 22)

Dat is een zuiver marxistische en werkelijk abstracte voorstelling van een natuurverschijnsel, met negatieve, polemische slotopmerkingen; aan deze begripsvoorstelling mankeert een normatieve inhoud volstrekt.

Of ook nog: „het huwelijk is een instituut voor gemakkelijkere en minder gevaarlijke bevrediging der lichamelijke behoeften..." 23)

De logische onbeholpenheid en het ruwe cynisme van deze opvatting ter zijde latend, moeten wij toch erkennen, dat de „leidende gedachte" der communisten het probleem van het huwelijk en van het gezin in het gehéél niet juist stelt en het werkelijk leiding gevende niet begrijpt. Deze en vele dergelijke, steeds onzakelijke

21) Vgl. den teeds eerdet geciteerden „Sbornik statej i materialow", Moskou 1926, pag. 33.

22) Brandenburgsky, in idem, pag. 33.

23) Goichbarg, in idem, pag. 33.

Sluiten