Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om een schoolschrift, rolde dit stijf op, zette het eene einde in de 6e tusschenribsruimte, ter hoogte van de punt van het hart en luisterde aan het andere uiteinde. En ziet: de abnormale hartgeruischen drongen buitengewoon duidelijk tot hem door. Thuis gekomen begon hij houten cylinders te maken, 30 cm lang, yVz cm dik om er zijn patiënten mee te onderzoeken. Dit is de eerste stethoscoop geweest (stethos = borst).

Maar welk nut heeft het diverse geluiden te hooren, wanneer men al deze klanken niet van elkaar weet te onderscheiden, en er de beteekenis niet van kent? Aan dit vraagstuk heeft Laënnec zich gedurende de rest van zijn zoo kortstondig bestaan (hij is op 45-jarigen leeftijd gestorven) gewijd. De geluiden die hij hoorde, geleken nu eens op die van een blaasbalg, dan weer op die van een zaag, een rasp, een roskam, een borstel, het gespin van een kat, het gesis van ontsnappenden stoom, van kreukend papier of perkament, krakend nieuw lederwerk of van een bromtol.

Al deze abnormale geluiden nam hij waar, stelde vast waar ze vandaan kwamen en hij gaf ze een naam. Hij gaf aan op welke plaatsen men ze het best kon hooren en, al naargelang de phase van de hartcontracties waarbij die geluiden ontstaan, wist hij daaruit de gevolgtrekking te maken welke van de vier openingen van het hart vernauwd was, of door de zich op die plaatsen bevindende kleppen onvoldoende werd afgesloten. Op deze wijze heeft hij een ziekteleer van het hart opgebouwd, waaraan men in den loop der tijden nog zoo goed als niets heeft behoeven te veranderen.

Sluiten