Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin een galvanometer is opgenomen, dan zal de naald van deze door den electrischen stroom uitslaan. De uitslagen van de naald registreeren den arbeid, dien de spier verricht. Ditzelfde principe heeft men op de hartspier toegepast. Wij zijn echter hierbij aangeland in het gebied van het oneindig kleine. De electrische stroom, door het zich samentrekkende hart opgewekt, is buitengewoon zwak en bedraagt slechts enkele millioensten van een ampère. Een instrument dat in staat is een dergelijken stroom te registreeren, moet dus wel buitengewoon gevoelig zijn. Toch is men er in geslaagd een dergelijken galvanometer te construeeren, waarbij de naald die den uitslag moet geven is opgehangen aan een kwartsdraad, welke slechts een doorsnede heeft van drie duizendste van een inillimeter. De uitslagen van de naald zijn bovendien zóó klein, dat ze voor het ongewapende oog onzichtbaar zijn zoodat men weer allerlei kunstgrepen heeft moeten toepassen om deze op een zich afrollende fotografische film zichtbaar te maken.

Op deze wijze ontstaat het z.g. electrocardiogram waarvan men den aard van de contracties, haar onregelmatigheden, haar afwijkingen, kortom al haar verborgen geheimenissen nauwkeurig kan aflezen. De dame waarover ik u hierboven sprak, heeft mij met het portret van haar hart ook haar electrocardiogram gezonden. Is een dergelijk electrocardiogram niet veel mooier en interessanter dan b.v. een minnebrief? Ze behandelen beide hetzelfde onderwerp en verkondigen wat er in het menschelijk hart omgaat. Maar een electrocardiogram liegt nooit. En minnebrieven ?!

Sluiten