Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als symptoom voorkomt en waarover ik U iets meer zou willen vertellen, nl. de leukaemie, de chlorose (de zg. bleekzucht) en de pemicieuse anaemie. Leukaemie is een ziekte van de bloedbereidende organen en draagt dezen naam, omdat men daarbij in het bloedbeeld veranderingen van de witte bloedlichaampjes (leukos = wit) ziet optreden. De hoeveelheid bloed, die een mensch heeft, bedraagt ongeveer Vu van zijn lichaamsgewicht, zoodat een persoon, die 65 kg weegt, ongeveer 5 L bloed bezit. Hierin vindt men roode bloedlichaampjes, witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes. In normale gevallen bevat dit bloed bij een man ongeveer 5, bij een vrouw 4V2 millioen roode bloedlichaampjes per kubieken millimeter.

Het aantal witte bloedlichaampjes bedraagt normaliter 7 a 8000 per kubieken millimeter. Speciaal onder invloed van de spijsvertering kan dit getal nog al eens wisselen.

Deze witte bloedlichaampjes hebben, onder den microscoop bezien, niet alle hetzelfde uiterlijk. Men kan er in hoofdzaak twee soorten van onderscheiden, nl. leukocyten en lymphocyten. De onderlinge verhouding, waarin deze voorkomen, bedraagt respectievelijk ongeveer 70 % en 25 %, maar men moet altijd rekening houden met het feit, dat bij jonge kinderen minder leukocyten en meer lymphocyten worden gevonden. Bij kinderen beneden het jaar vindt men zelfs wel eens 60 % lymphocyten.

De orgaanziekte bij leukaemie bestaat nu in een woekering van de jeugdige witte bloedcellen, welke tot een sterke volumetoeneming van de bloedberei-

Sluiten