Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

chronischen, een subacuten en een acuten vorm van de leukaemie onderscheiden.

Een chronische myelose duurt gemiddeld 3 a 4 jaar. Een chronische lymphadenose kan dikwijls meer dan tien jaar duren. De acute leukaemie echter heeft een stormachtig verloop van enkele weinige weken. De zwelling van klieren en milt is dan in tegenstelling met de chronische gevallen meestal gering, maar een zware bloedarmoede, bloedingen in de huid en slijmvliezen, zweren in de mondholte, enz. treden er bij op. Bij volwassenen komt die acute vorm vrij zelden voor. Men heeft haar wel eens als een „sepsis" met ongewone bloedreacties op willen vatten en haar derhalve van de echte leukaemieën willen afscheiden. Mijns inziens ten onrechte. Echter geloof ik wel, dat het mogelijk is, dat een leukaemie onder invloed van een voorafgaande infectie zich ontwikkelen kan. Daar wij de juiste oorzaak van de leukaemie nog niet kennen, is ook onze therapie er tegen nog niet dat, wat wij zouden wenschen. Het meeste succes heeft nog de behandeling met Röntgenstralen, of die met radium of mesothorium. De Röntgenstralen werken niet alleen plaatselijk, maar hebben ook een werking op afstand. Bij myeloïde leukaemie bijv. is het voldoende, alleen de milt te bestralen. Zelfs is men er den laatsten tijd toe over gegaan om het geheele lichaam op een afstand van 1V2 a 2 meter met de Röntgenlamp te bestralen, waarbij men echter met de doseering voorzichtig moet zijn. Deze Röntgen therapie heeft, wanneer zij in de vroege stadia bij chronische vormen wordt toegepast, succes. In de latere stadia laat zij ons in den steek. Een overdoseering kan zeer zware beschadigingen

Sluiten