is toegevoegd aan uw favorieten.

Democratische vrijheid en socialistisch recht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bovenal verzet van de intellectueelen en verzet van de boeren; in mindere mate verzet van den handeldrijvenden middenstand — aan wie alle wortels in het maatschappelijk leven eerst werden ontnomen en later maar spaarzaam weer toebedeeld —, van de aristocratie — die tenslotte werd uitgeroeid, voor zoover zij niet vluchtte — en van enkele groepen uit het proletariaat — welke groepen slechts klein waren, omdat dit proletariaat er over het algemeen niet slecht aan toe was en is vergeleken met den czarentijd, en althans geen gunstiger regeering kan verwachten.

De intellectueelen hebben daarentegen een vrij krachtig verzet geboden, bovenal door sabotage; ook de boeren hebben meest dezen weg gekozen.

Al in Maart 1918 kon Trotsky zeggen: „De eerste periode van den strijd tegen de sabotage bestond daarin, dat wij de organisaties van de saboteurs zonder erbarmen vernielden" 1). Dat was enkele maanden na de Octoberrevolutie; reeds toen kon hij wijzen op sabotage en op de vernieling van de organisaties van de saboteurs, in het bijzonder onder de meer intellectueele groepen. Sindsdien, tot heden toe, is deze sabotage, maar sindsdien ook van de boeren, telkens weer hernieuwd, en telkens weer, nadat de Sovjetregeering zonder iets of iemand te ontzien — van haar standpunt kon zij ook moeilijk anders — groepen van saboteurs had uitgeroeid, hebben, in plaats van deze, andere het verzet op zich genomen.

De sabotage, en, waar krachtiger optreden mogehjk scheen, het daadwerkelijk verzet, laten zich in Rusland, voor zoover de ontwikkeling tot heden toe uitwijst, niet breken.

Wat zal men dan in West-Europa kunnen verwachten? Wij meenen een veel krachtiger sabotage en een veel krachtiger verzet. Want hier zal zich doen gevoelen het verschil tusschen denRus,diehet czarisme heeft gedragen en den West-Europeaan, die in de democratie heeft geleefd. En niet alleen, dat er verschil is in de omstandigheden, waarin beiden vóór de dicta-'

*) L. Trotsky, t. a. p., blz. H. („Die erste Epoche des Kampfes gegen die Sabotage bestand darin, dass wir die Organisationen der Saboteure erbarmungslos zerstörten.")