is toegevoegd aan uw favorieten.

Adolf von Harnack, voornamelijk als dogmahistoricus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

B. CHRISTOLOGIE.

„Die Erfurcht für Personen, die innere Beugung vor der ErI scheinung sitthchcr Kraft und Güte, ist die Wurzel aller wahrhaf/ tigen Religion". Met dit motto uit de werken van Herrmann leidt Harnack zijn bundel „Aus der Friedens und Kriegsarbeit" in. Hiermee kunnen wij het best de weergave van zijn christologische beschouwingen beginnen, want Jezus is hem dé Persoon van de religie en van het Christendom1).

Het geloof toch, de verlossing van de natuur en van het lage, is wel een „daad Gods", maar onlosmakelijk verbonden aan Jezus Christus. De mensch kan n.1., zondig als hij is, zelf zich nauwelijks opwerken uit den „Dienst des verganglichen Wesens" tot de innerlijkheid en vrijheid; daarvoor is noodig, dat hij een „bemiddelaar" heeft, zooals trouwens altijd het woord en de idee gebonden zijn geweest aan dragers daarvan. En nu is Jezus Christus het, die in het Christendom deze taak heeft volbracht, die op geheel eenige wijze God heeft gekend en God laten zien in zijn leven en dood, in zijn prediking en daad. En daardoor heeft hij „der nicht ganz ausgerotteten hohen Triebkraft" (in den mensch) „Leben" gebracht1).

Om nu te weten wie en wat Jezus was en wat de inhoud van zijn Evangelie is, moeten we gebruik maken van historisch onderzoek en daarvan alleen. Want Jezus is een historisch persoon.

Hier nu gaat Harnack zeer duidehjk uit van het en-èn, niet van het óf-óf. Aan den eenen kant krimpt, wat van Jezus vaststaat, in tot een zeer geringe rest, onder de historische critiek. „Feiten" kunnen van ons geloof de grondslag niet zijn. We moeten hebben het oorspronkehjk Evangehe, de kern. De jongeren, (,4c gemeente") hebben reeds spoedig over Jezus alle groote dingen gezegd, die

i) cf. Schlatter, Chr. Dogma, p. 307, noot 162, die spreekt van „de kantiaansche ideaalmensch". , «) Christus als Erlöser. Aus Wissenschaft und Leben, IL 81 v., 91 v. Reden und

Aufsatze, IL p. 6 v.