is toegevoegd aan uw favorieten.

Tertullian De anima

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

f. I36v

intercidit? Unde nunc ipsa vis oblivionis antecedentis recordationem? 'ex^ cnultitudine', ait, 'temporis'. Satis improspecte! Quantitas enim temporis non pertinebit ad eam rem, quae innata dicatur ac per hoe potissimum leterna credatiuyQuod enim aeternum est, eo quia et innatum est, neque initium neque fmem temporis admittendo, nullum modum temporis patitur; cui temporis modus nullus est, nee uha demutatione tempori subest, nee ea de multitudine temporis vis est./SC Si tempus in causa est oblivionis, cur, ex quo anima corpori inducitur, memoria delabitur, quasi exinde tempus anima sustineat, quae sine dubio prior corpore non tuit utique sine tempore? Ingressa vero corpus, statimne obliviscitur, an ahquanto post? Si statim, et quae erit temporis nondum supputandi multitudo? Si ahquanto post, ergo illo in spatio ante tempora oblivionis memor adhuc aget anima. Et quale est, ut postea obliviscatur, et rursus postea recordetur? Quoquo autem tempore illam oblivio irruerit, quantus hic etiam habebitur modus temporis? tota, opinor, vitae decursio satis non erit ad evertendam memoriam tanti ante corpus aevi. X). Sed rursus Plato causam demutat in corpus, quasi et hoe f ide dignum, ut nata substantia innatae vim extinguat. Magnae autem ac multae differentiae corporum pro gentihtate, pro magnitudine, pro habitudine, pro aetate, / pro valetudine. Num ergo et obhvionum differentiae aestimabuntur? Sed uniformis oblivio est; ergo non erit corporahtas multiformis in causa exitus uniformis. 10. Multa item documenta teste ipso Platone divinationem animae probaverunt, quae proposuimus iam Hermogeni. Sed nee quisquam hominum non et ipse ahquando praesagam animam suam sentit, aut ominis aut pericuh aut gaudii augurem/Si divinationi non obstrepit corpus, nee memoriae, opinor, officiet. In eodem certe corpore obliviscuntur animae et recordantur. Si qua corporis ratio incutit obhvionem, quomodo contrariam eius admittet recordationem? (quia et ipsa post obhvionem recordatio memoria recidiva est). Quod primae memoriae

7. intercidet A. — improspecte] in prospectis A. B., quod approbat Lindnerus. cf. commentarium. — et innatum] et om. A. — tempori subest] temporis subest B. Gel. Pam; Jun. inter utramque lectionem dubitat. tempori Lat. denuo in textum misit, A non inspecto. — nee ... vis est om. A. — ea de Rig.] eadem in Lat. Leopold. ei de Rfd. eadem reliqui — vis] visa Jun. susp.

8. et quae erit] et quaerit A. ecquae erit Oehl. Rfd. — aliquanto] aliquando A. — — multitudo ? Si editor] multitudo ? Infantia scüicet. Si reliqui — anima] post 'anima' interrogationis signum ponunt Leopold Oehl. Rfd. — evertendam] vertendam A. B. Gel. Pam. Seml. Lindnerus. damnat Hoppe III, pag. ioy, annot. 3.

9. demutat] demotat Rfd. — ac] et Gel. Pam. Rig. Leopold. — innatae] innata A. — multae] muite A. — gentilitate] getilitate A. — estimabuntur A. — in causa exitus uniformis] A. om.

10. aut ominis] aut hominis A. B. (aut vigilans aut insomnis' vel ,aut insomnis aut vigilans' Rfd. susp. ut eminus Hartel ap. Rfd. — obhviscuntur A.] et obliviscuntur reliqui.