is toegevoegd aan uw favorieten.

De landelijke arme blanken in het Zuiden der Vereenigde Staten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de auteurs hierover behooren niet tot de meest betrouwbare. Maar het staat wel vast, dat de moreele standaard van het echte poor white trash niet hoog was, hoewel ook hierbij weer vele plaatselijke en persoonlijke varianten voorkwamen, zooals te verwachten is. De geboorten onder hen waren vaak onwettig en poor white vrouwen die zich prostitueerden, zich zelfs met negerslaven afgaven, kwamen voor — hoe zeer overigens de poor white den neger haatte en verachtte. De gekleurde kinderen uit zulke vereenigingen geboren, waren dan vrij volgens de wet der Slaven Staten: partus sequitur ventrem. Van een Zuiderling zelf hoorde Olmsted: „there must always be women amonst the lower class of whites, so poor that their favors can be purchased by the slaves, and the offspring must constitutionally be

entitled to freedom " 31).

Deze „no 'counts" waren spreekwoordelijk onwetend, weinigen onder hen konden lezen of schrijven en zij spraken een vreemd patois, niet altijd dadelijk verstaanbaar voor iemand die aan beschaafd Engelsch gewoon was. Met den Christeljjken godsdienst waren zij, naar het schijnt, zeer onvoldoende bekend, zelfs wordt gezegd, dat er onder hen waren die van een Hoogste Wezen niet dan vage noties hadden. Toch gingen velen van hen meer of minder regelmatig naar het ruwe meeting-house, waar dan een onwetend predikant, veelal iemand van hun eigen soort die zich daartoe geroepen voelde, een „call" ontvangen had, hen in hun dialekt toesprak32). Aan de emoties werd dan de vrije loop gelaten en de opwinding was niet zelden hevig. Het was echter geen uitzondering, dat zij naar hetzelfde eenvoudige landkerkje gingen als de kleine terpentijnplanters en boeren rond hen. Het op den voorgrond treden van het gevoelselement bij de godsdienstoefening was overigens zoo min tot de eigenlijke poor whites beperkt als hun bjjgeloovigheid dat was. Maar bij hen waren beide het sterkst uitgesproken en waren de remmen het minst ontwikkeld. Een almanak was een wonderboek; oude vrouwen voorspelden met verschillende hulpmiddelen de toekomst, in goede en kwade geesten werd even vast geloofd als in hekserij 33).

„Superstition prevails amongst them to a fearful extent. Almost every hut has a horse-shoe nailed above the door, or on the threshold, to keep out witches. In sickness, charms and incantations are used to drive away disease. Their physicians are chiefly what are termed faith-doctors, who are said to work miraculous cures. They are strong believers in luck. If a rabbit cross their path, they will turn round to change their luck. If, on setting out on a journey, an owl hoot on the left hand, they will return and set out anew. If the new moon is seen through brush, or on