is toegevoegd aan uw favorieten.

De landelijke arme blanken in het Zuiden der Vereenigde Staten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan is te begrijpen dat het rasvooroordeel niet zelden tot een rashaat wordt. De hoogere klassen behoeven niet bevreesd te zijn dat zjj den neger als gelijke naast zich hebben te dulden 16). bij de armere dreigt de „encroachment" dagelijks en door hen wordt op dë kleurgrens dus het meest den nadruk gelegd. Op de groote beteekenis der economische mededinging behoeven wu wel niet uitvoerig in te gaan. Een hiërarchie in de arbeidstaken bestaat hier en daar in groote lijnen, maar op tal van plaatsen en in tal van bedrijven doen negers en blanken hetzelfde werk en kan men hen naast elkaar daaraan bezig zien, — dit in weerwil van het zoo verbreide denkbeeld dat blanken en negers in de Zuidelijke Staten nooit samen zouden kunnen of willen werken. Niet ondanks, maar juist door het bestaan eener scherpe „colour line" in het Zuiden, maken blanke arbeiders hiertegen niet zooveel bezwaar als men denken zou. In sommige bedrijven, b.v. in de katoenfabrieken, is het werk absoluut aan den blanke voorbehouden. Maar of de concurrentie onmiddellijk of middellijk is, de aanwezigheid van een groot gekleurd bevolkingsbrok met geringe levensbehoeften, tevreden met een laag loon, heeft zonder den minsten twijfel invloed op het loonpeil der blanke arbeiders in alle beroepen 17). De beteekenis hiervan is sterk overdreven. Theoretische redeneeringen zijn hierin gevaarln'k en leiden af van de in waarheid bestaande toestanden is). Een vergelijking met den gelen arbeid in de Pacif ische Kust Staten ligt voor de hand, maar is tevens nuttig om het verschil in te zien tusschen goedkoopen arbeid die tevens efficiënt is, en goedkoopen arbeid waarvan dit te dikwijls niet gezegd kan worden, tusschen zuinige spaarders en „free spenders".

Maar de kritiek op de overschatting sluit een erkenning van een bestaanden invloed niet uit. Ongetwijfeld is de neger de economische concurrent van den armen blanke, en althans waar dit direkt en duidelijk waarneembaar is, weet de laatste dit heel goed en beïnvloedt het zjjn stemming.

Sinds nu de regeering der Zuidelijke Staten in handen kwam van volksleiders als Tilman, Vardaman, Hoke Smith, Blaise enz., zijn deze de profeten geworden der negerhatende arme blanken. Hun optreden sinds het einde der vorige eeuw heeft de raswrijving ten zeerste verergerd Deze „pohticians" steunen op de massa, zoeken het applaus ervan, doen een beroep op de emoties en vooroordeelen van het gewone volk en gebruiken die meestal ten eigen bate. Dit type van Zuidelijke demagogen heeft het schrikbeeld der negeroverheersching steeds weer naar vören